Eluterius

Patricia parkeert de Escort en stapt uit. Ze rent naar haar tante toe, en als deze Patricia ziet is ze ontroerd en opgelucht tegelijk.
"Ze hebben me overvallen!" snikt ze, "ze hebben alles afgepakt! Mijn geld, mijn gsm, àlles!"
Tante Gertrude is zo'n type vrouw, die altijd haar hele geld met zich meedraagt, in plaats van het naar de bank te brengen. Ze draagt ook het gehele jaar door een muts als ze buiten komt, en allerlei attributen in een eeuwig plastic zakje. Ze stinkt ook altijd een beetje naar zweet en/of urine. Telkens als ze op bezoek komt heeft ze voor iedereen wat meegebracht. Dit alles maakt haar de lievelingstante van de familie. Uiteraard!

"Kom, stap in, ik breng u naar ons thuis." stelt Patricia haar gerust.
"Jamaar mijn geld! Al mijn geld weg!" snikt tante Gertrude.
"Wacht maar, we lossen da wel op!" zegt Patricia vastberaden.
Ze stappen in de auto en rijden naar huis. Onderweg pakt Patricia haar gsm en probeert Anthony te bereiken. Dit mislukt, Anthony zal waarschijnlijk zijn gsm hebben uitgezet op 't werk. Diep vanbinnen is Patricia woedend! Wie het dan ook gedaan heeft, hij/zij zal/zullen ervoor boeten! Zoveel is zeker! Patricia scheurt naar huis. Daar aangekomen stapt het tweetal uit, alwaar ze verwelkomd worden door Ma. Tante Gertrude is eigenlijk de tante van Ma, maar gemakshalve noemt iedereen haar 'Tante'

Ma is verrast, maar schrikt tevens van het gehavende gezicht van Gertrude.
"Ze hebben me overvallen!" jammert Gertrude, terwijl ze de vragen van Ma's gezicht af kan lezen.
"Wie heeft da gedaan?" vraagt Ma.
"Ik weet niet, het waren 3 mannekes op brommerkes! Ze hebben me klemgereden, mijne sjakosj afgepakt en ze zijn weggereden!" antwoordt Gertrude. "As't mannekes op brommerkes zijn, zal onzen Anthony ze wel kennen!" zegt Ma.

Ze gaan naar binnen. Knuffke kwispelt als hij Gertrude ziet, hij weet dat hij iedere keer een speeltje krijgt of een fopspeen.
"Och Knuffke, ik heb niks bij!" jammert ze. De hond jammert ook en gaat weer in zijn mandje liggen. Dan komt Pa binnen met de post.

"Flor! Flor!" roept hij opgewonden. "Ik doe mee met de verkiezingen!"
"Wat ge doet mee met de verkiezingen...?" vragen Patricia en Ma tegelijk.
"Awel, hier! Kijkt" replikeert Pa. Hij toont een witte kaart, voorzien van stempel en datum en Pa's naam en adres.
Er staat ook iets van de verkiezingen op vermeld.

"Maar nee, gij moet gaan 'zitten'!" antwoordt Ma. Pa gaat zitten, maar heeft al direct door dat Ma dit niet bedoelt. "Gij moet met de verkiezingen gaan helpen! Mensen hun paspoort aanpakken en aflezen en een stempelke zetten!" legt ze uit.
"Oh nee! Dat doe ik niet!" zegt Pa opgewonden.
"Eddy, da's keiplezant!" port Gertrude hem aan. "Ik heb dat vroeger ook 'n keer moeten doen! Ge krijgt de hele dag spijs en drank, ge ziet wat mensen en ze betalen u der ook nog voor!"

Eddy ziet zichzelf al aan een tafel zitten met een grote pot bier en een vettige friet voor zich, terwijl de kiezers binnenkomen in het kantoor... En stiekem rekent hij op een bedrag van 3 cijfertjes, wegens zondagsdienst, en ook omdat het zo'n belangrijk gebeuren is. Weet hij veel dat je er maar 'n 6 euro voor krijgt...

Gertrude doet ondertussen haar verhaal, Ma licht haar in over de laatste ontwikkelingen in Kneuters-home, hoe ze aan de nieuwe deur in de hall zijn gekomen, over haar schijnzwangerschap en over Jos, die terug is gekomen na 11 jaar te hebben rondgezworven op de wereld...
Gertrude is nu helemaal ontroerd, Jos is namelijk haar petekind. En als je over de duivel spreekt: daar komen Jos en Anthony achterom gereden. Anthony op de brommer en Jos achterop.

"Ooh màn ! Ik heb honger!" roept Jos gewoontegetrouw als hij binnenkomt.
"Ma wa schaft de po..." krijgt hij nog net gezegd terwijl hij in de living komt, maar dan ziet hij zijn meter zitten, en stokt de adem in zijn keel. "Dag Jozzeke!" mompelt Gertrude.
"Tante Gertruud!" roept Jos ontroerd.
Ook Anthony vergeet zijn blikje Likwid Powa en vliegt zijn tante om de nek.
"Ai ai!" klaagt ze, terwijl ze haar blouse een beetje opheft. Op haar rug zit inmiddels al een blauwe plek, die de afmeting heeft van... van... van een grote blauwe plek!

"Wat is er met u gebeurd?!" vraagt Jos.
"Een paar van die brommerjunkies hebben haar overvallen!" zegt Patricia.
"Brommerjunkies he...." zegt Anthony, een pose van een detectieve aannemend, "dan denk ik da ik er rap achter ga komen wie 't is!"
Zijn woorden zijn nog niet koud, of zijn gsm rinkelt.
Er wordt duidelijk iets onderhandeld, en Anthony beëindigt het gesprek met "Ja goed, tot subiet"
Hij stopt zijn gsm weer in zijn broekzak en zegt: "Let subiet goed op he tante Gertrude, er komen dadelijk drie gasten naar hier voor onderdelen voor hun brommer..."

En ja hoor, het geknetter van slecht afgestelde scheurfietsen vult de straat. Gertrude's ogen spreken boekdelen als ze het geluid herkent. Luttele momenten later rijden drie nozems achterom. Gertrude wordt helemaal bleek, want het zijn de zelfde boeven van daarstraks. Jos en Patricia zijn bijna niet te houden, maar Anthony gebiedt hen het goeie moment af te wachten. Op zijn gemak gaat hij naar buiten en begint te onderhandelen. Stilletjes sluipen Ma, Patricia en Jos via de voordeur naar achteren.

Wat te verwachten was, gebeurt ook. De familie Kneuters bekoelt hun woede en de opgelopen frustraties op het drietal.
Die zetten het op 'n lopen, en in de rapte vergeten ze hun brommers. En mede dankzij Ma's vingervlugheid zijn hun portefeuilles en gsm's ook ontvreemd.

"Voila Truudje, uw geld!" zegt ze, terwijl ze de portefeuilles aan tante geeft.
"Merci" zegt tante Gertrude ontroerd.

"Waar is onze pa?" vraagt Jos plotseling.
Ja... waar IS pa eigenlijk????