Eluterius

Brigitte, 2004-03-27

Er is een man die op een goede ochtend een strandwandeling gaat maken en daar een fles ziet liggen. Nietsvermoedend loopt de man verder en schopt de fles steeds voor zich uit. Op een gegeven moment knalt de kurk uit de fles en komt er (god wat een verassing) een geest uit de fles. “Bedankt dat je me na 5000 jaar uit deze fles hebt gelaten, je mag als beloning een wens doen.” zei de geest. De man heeft geen idee wat hij zou moeten wensen en deelt dit mede aan de geest.





Doe toch niet zo stom, er vast wel iets wat je graag zou willen hebben. Zeg het maar en je krijgt het, maakt niet uit wat.





Nou, zegt die man. Ik zou altijd al eens naar Tahiti willen gaan. Dat VooDoo wat ze daar doen lijkt me wel interessant, en de meiden daar zijn ook niet mis. Maar met de boot ga ik niet, want als dat ding zinkt dan kan ik niet zwemmen, en ik krijg het zowieso al spaans benauwd als ik zo'n ding zie. En het vliegtuig is ook geen optie, als dat een naar onder stort, blijf ik hartstikke dood. Dit is mijn wens: Bouw een autosnelweg van hier naar Tahiti!





Jamaar, wel even serieus blijven. Wat wil je hebben? Een snelweg naar Tahiti dat lukt me niet, dan ben ik al mijn krachten voor de komende 500 jaar kwijt. Dat kan echt niet. Wat wil je, geld, een vrouw?





Ja doe me dan maar een vrouw. Maar dan moet ze wel knap zijn, rijk zijn, altijd goede zin hebben en intelligent zijn en nooit zeuren.





Okee zegt de geest, die snelweg, moet daar verlichting op?!?


...