Eluterius

Brigitte, 2004-03-27

Mij treft het ongeval geen enkele blaam. De oorzaak was die jonge dame in de minirok. Als u een man bent is een verdere verklaring overbodig; als u een vrouw bent, begrijpt u het sowieso niet.





In Uw schrijven van 26.6 over de nieuwe eigen bijdrage heeft u mij allervriendelijkst tot mejuffrouw bevorderd, wat echter in samenhang met mijn voornaam Marc helaas aanleiding tot pijnlijke vermoedens kan geven.





Bij thuiskomst reed ik verstrooid een verkeerde oprit in en ramde ik een boom die daar bij mij niet staat.





Intussen is het loopgips van mijn rechterarm verwijderd.





Bovendien heb ik voor mijn eerste ongeluk en na mijn laatste schadevrij gereden.





Een voetganger kwam plotseling van de stoep en verdween vervolgens zonder een woord te zeggen onder mijn auto.





Ik heb zoveel formulieren moeten invullen, dat ik veel liever had gehad dat mijn echtgenoot niet was gestorven.





Ik overreed een man. Hij gaf zelf toe schuldig te zijn, omdat hem dit al een keer eerder gebeurd was.





Volgens de taxatie van de expert zal de schade tussen de 250.000 en een kwart miljoen bedragen.





Tijdens het dansen van de bekende Holladihia-Hoppsassa sprong ik overmoedig omhoog, waarbij ik mijn danspartner stevig ondersteunde. Daarbij kwam het kelderplafond sneller op mij af dan ik verwachtte.





Ik reed eerst met mijn auto tegen de vangrail, sloeg toen over de kop en knalde tenslotte tegen een boom. Toen verloor ik de macht over het stuur.





Met de wettelijke ter plaatse toegestane maximum snelheid botste> ik op een vrouw die mij tegen alle geldende voorschriften tegemoet kwam.





De andere wagen was absoluut onzichtbaar en toen zag ik hem niet meer.


De tegenligger kwam met de mijn wagen in botsing zonder mij zijn bedoeling kenbaar te maken.





In hoog tempo naderde de telegraafpaal mij. Ik begon te zigzaggen maar ondanks dat raakte de telegraafpaal mij tegen de radiator.





Toen ik hem aanreed was ik er al van overtuigd, dat deze oude man nooit de overkant van de straat zou bereiken.





Omdat de voetganger niet beslissen kon naar welke kant hij wegrennen moest, reed ik over hem heen.





Na veertig jaar schadevrij te hebben gereden viel ik achter het stuur in slaap.





Bij het naderen van de kruising, groeide er plotseling een flinke struik in mijn gezichtsveld.





Toen ik een vlieg wilde doodslaan raakte ik een lichtmast.


In eerste instantie heb ik tegen de politie gezegd dat ik niet gewond was, maar toen ik mijn hoed afzette bemerkte ik de schedelbreuk.





Na de dood van mijn man ben ik meteen weduwe geworden





Toen ik met mijn auto van de weg raakte, werd ik eruit geslingerd en kwam ik in het weiland t...