Eluterius

Brigitte, 2004-03-27

Er was eens een man die een enorme passie voor bruine bonen had. Hij was verzot op dit eten maar, helaas, na het eten maakte een beschamende lichamelijk reactie zich meester van hem. Op een dag ontmoette hij een


prachtige vrouw en hij werd enorm verliefd op haar. Toen het duidelijk werd dat zij gingen trouwen, dacht hij bij zichzelf dat zij het niet uit zou kunnen staan als hij zijn passie voor bonen voort zou zetten met het gevolg


dat zijn darmfuncties niet kon controleren en zich gingen roeren. Hij besloot daarom tot de ultieme opoffering: hij zou nooit meer bonen eten.....Niet lang daarna zijn zij getrouwd.








Een paar maanden later was de man op weg naar huis van zijn werk en zijn auto ging stuk. Hij belde keurig zijn vrouw dat hij wat later thuis zou komen en omdat hij nog maar een paar kilometer van huis was, besloot hij naar huis te gaan lopen. Op weg naar huis kwam hij langs een klein eetcafé en een heerlijk aroma van verse bruine bonen verraste zijn reuktuig.


Omdat hij toch nog een tijdje moest lopen naar huis, vertrouwde hij erop dat hij in die tijd de nadelige effecten van het eten van bonen weg zou kunnen werken. Dus ging hij het café in en bestelde hij een heerlijke portie bruine bonen in rode uiensaus. Het was zo lekker dat hij nog twee porties bestelde. Net buiten het café begon de ellende al; hij voelde zijn darmen zich samentrekken en hij begon onherroepelijk te ruften. Tijdens elke stap die hij nam, werd het erger en erger. Hij boutte al zijn ingewanden er bijna uit en de stofwolken achter hem verraadden de explosies uit zijn darmkanaal. Bijna bij zijn huis aangekomen voelde hij zich betrekkelijk safe en wilde toen het huis binnengaan. Echter, zijn


vrouw stond hem al bij de deur op te wachten.








Zij riep uit: “Schat, ik ben blij dat je er eindelijk bent want ik heb een enorm leuke verrassing voor jou !” Zij deed hem een blinddoek voor en leidde hem naar zijn stoel aan het hoofd van de eettafel. Op dit moment merkte hij dat zijn darmen toch weer op begonnen te spelen en dat hij toch nog wat ruften moest laten. Maar omdat zijn vrouw bij hem was en hij had beloofd om geen bonen meer te eten, moest hij zichzelf inhouden. Gelukkig ging op dat moment de telefoon en hij moest haar beloven om niet de blinddoek af te doen terwijl zij de telefoon zou beantwoorden.








Toen zij weg was, maakte hij gebruik van de gelegenheid en tilde zijn ene been licht op. De bout was niet alleen hard maar stonk ook als een rot ei. Hij kon nog moeilijk adem halen, dus hij pakte zijn servet op de tast en begon de enorme stank weg te wapperen. Meteen daarna kreeg hij nog een niet te stoppen aanval en tilde zijn been op: 'Pffffffrrrtttt' klonk het. Het leek wel een net gestarte diesel want de lucht was wederom niet om uit te houden ! Hij werd nu bijna misselijk van de lucht en begon met zijn armen te wuiven om de lucht maar een beet...